लेख

WordPress is a favorite blogging tool of mine and I share tips and tricks for using WordPress here.

आपली माती अन् आपली माणसं कर्तव्याच्या वाटेवरचा संयमी स्तंभ : बालाजी गाजेवार

आपली माती अन् आपली माणसं कर्तव्याच्या वाटेवरचा संयमी स्तंभ : बालाजी गाजेवार

करियर, लेख
प्रत्येक मातीची एक स्वतंत्र ओळख असते आणि त्या मातीत घडणाऱ्या माणसांचीही! काही माणसं आपल्या कर्तृत्वाने मोठी होतात, काही पदामुळे ओळखली जातात, काही प्रसिद्धीच्या झोतात राहतात; मात्र काही माणसं अशी असतात की, ती कोणताही गाजावाजा न करता आपल्या वाट्याचे काम प्रामाणिकपणे करीत राहतात आणि निवृत्तीनंतर मागे वळून पाहिल्यावर त्यांच्या पावलांचे ठसे किती खोलवर उमटले आहेत, याची जाणीव समाजाला होते. बालाजी गाजेवार हे अशाच माणसांपैकी एक. शांत स्वभाव, संयमी वृत्ती, आध्यात्मिक ओढ, साधी राहणी आणि उच्च विचार यांचा सुरेख मिलाफ त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वात पाहायला मिळतो. पोलीस खात्यासारख्या शिस्त, कठोरता, तत्परता आणि प्रसंगी आक्रमक निर्णयक्षमतेची मागणी करणाऱ्या क्षेत्रात काम करताना अशा स्वभावाचे व्यक्तिमत्त्व काहीसे वेगळे वाटते. मात्र, वेगळेपण हे कमजोरीचे लक्षण नसते; उलट तेच कधी कधी व्यक्तिमत्त्वाची खरी ताकद ठरते...
शेतकऱ्यांसाठी वाहून घेतलेला चळवळी योद्धा: गुणवंत पाटील

शेतकऱ्यांसाठी वाहून घेतलेला चळवळी योद्धा: गुणवंत पाटील

लेख
शेतकऱ्याच्या हाताला घट्टे असतात; पण त्याच्या मनात स्वाभिमानाचा कणखर कणा असतो. मातीशी नाते सांगणारा हा माणूस कधी आभाळाकडे पाहून पावसाची वाट पाहतो, तर कधी बाजारपेठेकडे पाहून आपल्या घामाला योग्य किंमत मिळण्याची अपेक्षा करतो. मात्र, त्या घामाची किंमत ठरविण्याचा अधिकार त्याच्याच हातात असावा, शेतकरी हा दयेचा नव्हे तर स्वाभिमानाचा विषय आहे आणि शेती करणारा माणूस आर्थिकदृष्ट्या स्वतंत्र झाला पाहिजे.या विचारासाठी आयुष्याची अनेक दशके झोकून देणारी काही माणसे महाराष्ट्राच्या शेतकरी चळवळीच्या इतिहासात कायमची नोंदली गेली आहेत. नांदेड जिल्ह्यातील मुखेड तालुक्यातील हंगरगा या गावच्या मातीतून पुढे आलेले आणि नांदेडला स्थायिक झालेले गुणवंत पाटील हंगरगेकर हे त्यापैकी एक महत्त्वाचे नाव.त्यांची ओळख केवळ ‘शेतकरी संघटनेचे नेते’ एवढीच नाही. शेतकरी चळवळीच्या विचारविश्वाशी निष्ठा राखत, आंदोलनाच्या रस्त्यावर उतरून, ...
ग्रामीण पत्रकारितेतील आवाज हरपला!

ग्रामीण पत्रकारितेतील आवाज हरपला!

लेख
कासराळीच्या मातीतून पत्रकारितेच्या क्षेत्रात उमटविला ठसा; प्रामाणिकपणा, सकारात्मक दृष्टिकोन आणि माणुसकी जपणारा पत्रकार काळाच्या पडद्याआड कासराळीच्या मातीतून पत्रकारितेच्या क्षेत्रात आपला स्वतंत्र ठसा उमटविणारे, अत्यंत मनमिळावू, प्रामाणिक आणि सकारात्मक विचारांचे ज्येष्ठ पत्रकार बाबुराव इंगळे यांच्या निधनाने बिलोली तालुक्यातील पत्रकारिता क्षेत्रात एक मोठी पोकळी निर्माण झाली आहे. पत्रकारिता हा केवळ व्यवसाय नसून समाजाशी असलेली बांधिलकी आहे, या भावनेतून त्यांनी आपले संपूर्ण पत्रकारितेचे आयुष्य घडविले. त्यांच्या निधनाने एक पत्रकार गेला नाही, तर ग्रामीण भागातील प्रश्नांना आपुलकीने शब्द देणारा, विकासाच्या वाटेवर समाजाला पुढे नेण्याची धडपड करणारा आणि माणसांना माणसांशी जोडून ठेवणारा एक संवेदनशील दुवा हरपला आहे. पत्रकाराच्या लेखणीत समाजाचे प्रतिबिंब उमटत असते. अन्याय, अडचणी, प्रश्न आणि समस्या य...
कोरोनाच्या भयछायेतून..!

कोरोनाच्या भयछायेतून..!

लेख
कोरोना...! हे केवळ एका विषाणूचे नाव नव्हते. ते एका अशा काळाचे नाव होते, ज्याने माणसाच्या जगण्याच्या व्याख्येलाच हादरा दिला. घराच्या चार भिंती सुरक्षित वाटत होत्या आणि त्याच चार भिंती काही क्षणांत तुरुंगासारख्या भासू लागल्या. रस्ते ओस पडले होते. बाजारपेठांना कुलपे लागली होती. शाळांच्या प्रांगणात मुलांच्या किलबिलाटाऐवजी शांततेचे साम्राज्य होते. देवळांचे दरवाजे बंद होते आणि रुग्णालयांचे दरवाजे मात्र अखंड उघडे होते. माणूस माणसाला भेटण्यास घाबरत होता. हस्तांदोलन धोकादायक झाले होते. मिठी संशयास्पद झाली होती. शेजाऱ्याचा खोकला ऐकला तरी मनात धडकी भरत होती. घराबाहेर पडताना चेहऱ्यावर मास्क आणि मनात असंख्य प्रश्न‘आपण सुरक्षित आहोत का?’, ‘आपल्याला कोरोना झाला तर?’, ‘आपल्या कुटुंबाचे काय होईल?’अशा असंख्य प्रश्नांनी मानवी मनाला वेढून टाकले होते. कोरोनाने शरीरांवर आक्रमण केले; पण त्याहून भयंकर आक्रम...
दिग्दर्शक आणि शिस्तप्रिय अधिकारी : हिमायतनगरचे पोलिस निरीक्षक श्री. लक्ष्मणजी केंद्रे

दिग्दर्शक आणि शिस्तप्रिय अधिकारी : हिमायतनगरचे पोलिस निरीक्षक श्री. लक्ष्मणजी केंद्रे

लेख
तरुण पिढीला दिशा देणारा आणि समाजाला सुरक्षिततेची जाणीव करून देणारा आदर्श उपक्रम समाजात कायदा व सुव्यवस्था राखणे हे पोलिस दलासमोरील अत्यंत महत्त्वाचे आणि आव्हानात्मक काम आहे. खाकी वर्दीतील अधिकारी म्हटले की सर्वसामान्यांच्या मनात शिस्त, कर्तव्य, धाक आणि सुरक्षितता या चारही गोष्टींची प्रतिमा निर्माण होते. मात्र, कठोर कायद्याची अंमलबजावणी करतानाच समाजातील नागरिकांशी आपुलकीने संवाद साधून त्यांना योग्य दिशा देणारे अधिकारी विरळाच असतात. हिमायतनगर तालुक्यात पोलिस निरीक्षक श्री. लक्ष्मणजी केंद्रे यांच्या कार्यपद्धतीत या दोन्ही गुणांचा सुरेख संगम दिसून येतो. गुन्हेगारीवर वचक, नागरिकांमध्ये सुरक्षिततेची भावना - पोलिस निरीक्षक श्री. लक्ष्मण केंद्रे यांनी हिमायतनगर पोलिस ठाण्याची सूत्रे स्वीकारल्यानंतर कायदा व सुव्यवस्थेला प्राधान्य देत गुन्हेगारी प्रवृत्तींवर कठोर भूमिका घेतली आहे. अवैध धंदे, गुटखा...
अनिलभाऊ मादसवार : निर्भीड पत्रकारिता, सामाजिक बांधिलकी आणि माणुसकीचा प्रवास

अनिलभाऊ मादसवार : निर्भीड पत्रकारिता, सामाजिक बांधिलकी आणि माणुसकीचा प्रवास

लेख
बहुआयामी व्यक्तिमत्त्वाला वाढदिवसानिमित्त मनःपूर्वक शुभेच्छा! हिमायतनगर : नांदेड जिल्ह्याच्या पत्रकारिता, सामाजिक आणि व्यावसायिक क्षेत्रात आपल्या कर्तृत्वाची स्वतंत्र ओळख निर्माण करणारे व्यक्तिमत्त्व म्हणजे श्री. अनिलभाऊ लक्ष्मणराव मादसवार. धाडसी पत्रकारिता, सामाजिक बांधिलकी, माणुसकीची जाण आणि कोणत्याही परिस्थितीत जिद्दीने पुढे जाण्याचा स्वभाव यामुळे त्यांनी आपला वेगळा ठसा उमटविला आहे. निर्भीड पत्रकारितेचा धडाडीचा चेहरा - पत्रकारिता ही केवळ बातमी देण्याची प्रक्रिया नसून समाजातील सामान्य माणसाचा आवाज बनण्याचे प्रभावी माध्यम आहे, या भूमिकेतून अनिलभाऊ मादसवार यांनी पत्रकारितेच्या क्षेत्रात काम केले आहे. कोणत्याही दबावाला किंवा प्रलोभनाला बळी न पडता सत्य आणि जनहिताला प्राधान्य देण्याचा त्यांचा पत्रकारितेतील प्रवास उल्लेखनीय आहे. नांदेड जिल्ह्यात डिजिटल पत्रकारितेचा विस्तार होण्याच्या ...
शेषराव मोरे : अस्वस्थ करणाऱ्या प्रश्नांचा निर्भीड विचारयात्री

शेषराव मोरे : अस्वस्थ करणाऱ्या प्रश्नांचा निर्भीड विचारयात्री

लेख
काही माणसे जन्माला येतात आणि काळाच्या प्रवाहाबरोबर वाहून जातात; काही माणसे मात्र काळाच्या प्रवाहालाच प्रश्न विचारतात. रूढ समजुतींच्या सुरक्षित चौकटीत न राहता, प्रस्थापित निष्कर्षांना धक्का देत, अप्रिय प्रश्नांच्या मुळाशी जाऊन त्यांची उत्तरे शोधण्याचा प्रयत्न करतात. अशा व्यक्तिमत्त्वांची संख्या समाजात फार मोठी नसते. प्रा. डॉ. शेषराव मोरे हे अशाच अस्वस्थ करणाऱ्या, पण विचार करायला भाग पाडणाऱ्या वैचारिक परंपरेतील महत्त्वाचे नाव आहे. १७ ऑगस्ट १९४८ रोजी जन्मलेले शेषराव मोरे व्यवसायाने अभियंता; शिक्षणाने कायद्याचे पदवीधर; अध्यापनाने प्राध्यापक; आणि आयुष्याच्या पुढील टप्प्यात स्वतःला इतिहास, धर्म, समाज, राजकारण आणि राष्ट्रजीवनाच्या चिकित्सक अभ्यासाला वाहून घेतलेले लेखक-विचारवंत आहेत. नांदेड शासकीय तंत्र निकेतन महाविद्यालयात त्यांनी अध्यापन केले. त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वावर नांदेडच्या वैचारिक भूम...
 *अमरनाथ गुहेतून* – भाग 16  (लेखक – धर्मभूषण ॲड. दिलीप ठाकूर)

 *अमरनाथ गुहेतून* – भाग 16 (लेखक – धर्मभूषण ॲड. दिलीप ठाकूर)

लेख
आजच्या अंकात प्रवासात सोबत असलेल्या यात्रेकरुंच्या प्रतिक्रिया दिलेल्या आहेत. *सुभाष देवकत्ते* दिलीपभाऊंसोबतची ही माझी सलग अकरावी अमरनाथ यात्रा. प्रत्येक वर्षी त्यांच्यासोबत प्रवास करताना त्यांचे व्यक्तिमत्त्व नव्याने उलगडत जाते. माझ्या दृष्टीने ते पर्यटन क्षेत्राचे भीष्म पितामह आहेत. आजवर त्यांनी विक्रमी २७ वेळा श्री अमरनाथचे दर्शन घेतले असून, प्रत्येक वेळी शेकडो भाविकांना सुरक्षित, सुखकर आणि संस्मरणीय यात्रा घडवून आणली आहे. एवढ्या मोठ्या यात्रेचे व्यवस्थापन करणे ही सोपी गोष्ट नाही. मात्र कोणतेही संकट आले, अडचण निर्माण झाली किंवा परिस्थिती बदलली तरी दिलीपभाऊ कधीही गोंधळत नाहीत. शांत डोक्याने निर्णय घेऊन ते प्रत्येक प्रश्नावर सहज मार्ग काढतात. शंभराहून अधिक यात्रेकरूंचा संपूर्ण समूह ते अक्षरशः एकहाती सांभाळतात. प्रत्येकाची माहिती, प्रवासाचे वेळापत्रक, मुक्काम, जेवण, दर्शन, वाहतूक, आरो...
‘अमरनाथ गुहेतून’ – भाग १५  लेखक : धर्मभूषण ॲड. दिलीप ठाकूर

‘अमरनाथ गुहेतून’ – भाग १५ लेखक : धर्मभूषण ॲड. दिलीप ठाकूर

लेख
प्रवास संपला… पण नात्यांचा प्रवास अधिक दृढ झाला! तेरा दिवसांचा सहवास आता अखेरच्या टप्प्यात येऊन पोहोचला होता. रेल्वे महाराष्ट्राच्या दिशेने धावत होती आणि प्रत्येक स्थानकासोबत प्रवासाची सांगता जवळ येत होती. मात्र या शेवटच्या दिवसातही प्रेम, आत्मीयता आणि सेवाभावाचा वर्षाव तितक्याच ओलाव्याने होत राहिला. पहाट सरून सकाळ झाली आणि रेल्वे भोपाळ स्थानकावर थांबली. तेथे माझे जुने स्नेही, उद्योगपती प्रदीप शुक्ला यांच्या परिवाराने पुन्हा एकदा आपुलकीची परंपरा जपली. त्यांच्या सुविद्य पत्नी सौ. प्रतिभा शुक्ला स्वतः आपल्या सहकाऱ्यांसह भरगच्च नाश्त्याची व्यवस्था करून स्थानकावर उपस्थित होत्या. पदार्थांची चव, मांडणी आणि प्रेमाचा स्पर्श इतका सुंदर होता की क्षणभर एखाद्या पंचतारांकित हॉटेलमधील नाश्त्याचा अनुभव घेत असल्याची भावना सर्वांच्या मनात निर्माण झाली. प्रदीपजींशी सुमारे पंचवीस वर्षांपूर्वी रेल्वे...
‘अमरनाथ गुहेतून’ – भाग 14 (लेखक : धर्मभूषण ॲड. दिलीप ठाकूर)

‘अमरनाथ गुहेतून’ – भाग 14 (लेखक : धर्मभूषण ॲड. दिलीप ठाकूर)

लेख
*अखेरच्या टप्प्यातील अविस्मरणीय प्रवास* अमरनाथ यात्रेचा शेवट आता अगदी जवळ आला होता. दोन दिवसांनंतर प्रत्येकजण आपल्या घरी परतणार होता. मनात बाबा बर्फानींच्या दर्शनाचे समाधान होते, तर दुसरीकडे सहप्रवाशांचा सहवास संपणार याची हळवी जाणीवही होती.रात्रीच ठरल्याप्रमाणे पहाटे तीन वाजता सर्वांना वेकअप कॉल देण्यात आला. दिवसभराच्या धावपळीमुळे प्रत्येकाची झोप गाढ झाली होती, त्यामुळे कुणालाही उठवण्यासाठी फारशी मेहनत घ्यावी लागली नाही. सर्वांनी वेळेत तयारी केली आणि चार जणांनी मिळून एक ऑटो करत अमृतसर रेल्वे स्थानक गाठले. प्रत्येकी ऑटोचे २५० रुपये भाडे देऊन आम्ही वेळेआधीच स्टेशनवर पोहोचलो. सर्वांचे रेल्वे आरक्षण निश्चित असल्यामुळे कोणतीही धावपळ किंवा तणाव नव्हता. पहाटे पावणे पाच वाजता शताब्दी एक्सप्रेसने आमचा दिल्लीकडे प्रवास सुरू झाला. लुधियाना येथे नेहमीप्रमाणे सरदार कुलदीपसिंघ आमच्या स्वागतासाठी ह...
error: Content is protected !!