कोरोनाच्या भयछायेतून..!
कोरोना...! हे केवळ एका विषाणूचे नाव नव्हते. ते एका अशा काळाचे नाव होते, ज्याने माणसाच्या जगण्याच्या व्याख्येलाच हादरा दिला. घराच्या चार भिंती सुरक्षित वाटत होत्या आणि त्याच चार भिंती काही क्षणांत तुरुंगासारख्या भासू लागल्या. रस्ते ओस पडले होते. बाजारपेठांना कुलपे लागली होती. शाळांच्या प्रांगणात मुलांच्या किलबिलाटाऐवजी शांततेचे साम्राज्य होते. देवळांचे दरवाजे बंद होते आणि रुग्णालयांचे दरवाजे मात्र अखंड उघडे होते.
माणूस माणसाला भेटण्यास घाबरत होता. हस्तांदोलन धोकादायक झाले होते. मिठी संशयास्पद झाली होती. शेजाऱ्याचा खोकला ऐकला तरी मनात धडकी भरत होती. घराबाहेर पडताना चेहऱ्यावर मास्क आणि मनात असंख्य प्रश्न‘आपण सुरक्षित आहोत का?’, ‘आपल्याला कोरोना झाला तर?’, ‘आपल्या कुटुंबाचे काय होईल?’अशा असंख्य प्रश्नांनी मानवी मनाला वेढून टाकले होते.
कोरोनाने शरीरांवर आक्रमण केले; पण त्याहून भयंकर आक्रम...
